آیین  تصویب تعدیل ها

 

در طول مذاکرات در خصوص تصویب تعدیل ها نظرات متفاوتی وجود داشت بند 9c  ماده 2 اعضا  را تشویق می کند به اینکه از طریق وفاق عام به توافق برسند و در غیر این صورت تصمیمهای مربوط به تعدیل ها با اکثریت دو سوم آرا اعضا حاضر و رای دهنده ای اتخاذ می شود که اکثریت دولت های توسعه یافته و دولت های در حال توسعه مشمول ماده 5 را تشکیل می دهند . تصمیمهای مربوط به تعدیل پروتکل برای همه اعضا پروتکل الزام آور است، حتی اگر محتوای آن تصمیمات مورد اعتراض یک سوم اعضا باشد.[1]این ماده بر ویژگی عام الشمولی رژیم حفاظت از لایه ازن در مفهوم تغییر حاکمیت دولت ها به چند جانبه بودن[2]دلالت دارد .تصمیم گیری در خصوص مواد کاهش دهنده لایه ازن که موضوع پروتکل مونترال هستند تابع همین نحو ه رای گیری ساده است.

 

بند پنجم:تقویت اقدامات مربوط به کنترل مواد کاهش دهنده لای ازن

 

دولت ها به موجب ماده 6 پروتکل هر 4 سال یکبار اقدامات مربوط به کنترل مواد کاهش دهنده لایه ازن را بر اساس اطلاعات موجود علمی، محیط زیستی ،فنی و اقتصادی، ارزیابی کرده ،و متعاقبا در صورت لزوم  پیشنهادهایی را برای تعدیل های آتی ارائه می کنند.

بند ششم:نقاط ضعف پروکل مونترال

 

پروتکل به قدر کافی  از  لایه ازن حمایت نمی کرد پیشرفت های علمی نشان میداد که حقی انطباق کامل با اقدامات کنترلی پروتکل  1987 برای  حفظ لایه ازن به شدت که به شدت آسیب دیده کافی  نبود.[3] دو ماه بعد از امضای پروتکل دانشمندان اعلام کردند که حفره ازن از قطب جنوب با انتشار  مواد شامل کارین و برومیدرست ساز بشر رابطه دارد بنابراین از پروتکل مونترال مشخص شد که وجود حفره لایه ازن قطب جنوب صرفا به انتشار هیدروکلروفلوروکربن ها مناسب نیست.[4]

نقاط ضعف پروتکل به شرح ذیل بود: اول برنامه های کاهش هیدروکلروفلوروکربن ها و هالون ها برای حفاظت از لایه ازن آسیب دیده کافی نبود. دوم پروتکل همه انواع هیدروکلروفلوروکربن ها ونیز سایرانواع کاهش دهنده لایه ازن را تحت کنترل قرار نداده بود. سوم: هیدروکلروفلوروکربن ها به عنوان هیدروکلروفلوروکربن ها تعیین  شده بود پتانسیل بالایی برای  کاهش لایه ازن 2% تا 10%  هیدروکلروفلوروکربن ها داشت. چهارم متیل کلروفروم که یکی از مهم ترین مواد کاهش دهنده لایه ازن بود در فهرست پروتکل نیامده بود. پنجم: همینطور تتراکلرید کربن نیز در پروتکل، فهرست آن موقع نبود و به اصلاح 1990 اضافه شد.

بنابراین نیاز به اصلاح و تعدیل پروتکلی بود تا علاوه برحل مشکلات فوق برخی  از مقدرات از جمله رفتار  ویژه با کشورهایی مشمول  ماده 5  وسازوکار مالی در عمل  مورد توجه قرار گیرد دولت های  مشمول ماده 5 بعد از امضاء پروتکل در رژیم از لایه ازن حضور فعال داشتند.

گفتار سوم : مذاکرات اصلاحیه ها و تعدیل های 1990 لندن

 

پیشرفت های علمی نشان می داد که پروتکل به قدر کافی از لایه ازن حمایت نمی کرد و اقدامات کنترلی پروتکل 1987 برای حفظ لایه ازن که به شدت آسیب دیده بود کافی نبود دو ماه بعد از امضای پروتکل دانشمندان اعلام کردند که حفره ازن قطب جنوب با انتشار مواد شامل کلرین و برومید دست ساز بشر رابطه دارد . بنابراین بعد از پروتکل مونترال مشخص شد که وجود حفره لایه ازن قطب جنوب صرفاً به انتشار کلروفلوروکربن ها منتسب نیست نقاط ضعف پروتکل عبارتند از : برنامه کاهش کلروفلوروکربن ها و هالون ها برای حفاظت از لایه ازن کافی نبود .

پروتکل همه انواع کلروفلوروکربن ها و نیز سایر انواع مواد کاهش دهنده لایه ازن را تحت کنترل قرار نداده بود .

متیل کلروفرم که یکی از مهم ترین مواد کاهش دهنده لایه ازن بود در فهرست پروتکل نیامده بود .

و همچنین تتراکلرید کربن نیز در پروتکل فهرست آن موقع نبود تا اصلاح 1990 به آن فهرست اضافه شد .

بنابراین نیاز به اصلاح و تعدیل پروتکل بود تا علاوه بر حل مشکلات فوق برخی از مقررات پروتکل از جمله رفتار ویژه با کشورهای مشمول ماده 5 و ساز و کار مالی در عمل مورد توجه قرار گیرد .

پروتکل مونترال در سپتامبر سال 1987 در شهر مونترال کانادا مورد تصویب قرار گرفت و بر اساس آن تولید و مصرف مواد شیمیایی که مخرب لایه ازن شناخته شده بودند مورد کنترل قرار گرفتند . پروتکل مونترال چندین بار اصلاح و تعدیل شده است و تغییرات اساسی آن در سال 1990 تحت عنوان الحاقیه های لندن ، در سال 1992 الحاقیه های کپنهاک و در سال 1995 تطبیقات وین و آخرین بار در سال 1997 الحاقیه های مونترال صورت گرفته است و تا ماه ژوئن 1998 کنوانسیون وین توسط 166 کشور پروتکل مونترال توسط 165 کشور الحاقیه های لندن توسط 121 کشور و الحاقیه های کپنهاک توسط 79 کشور مورد تصویب قرار گرفته است هر چند اجرای اهداف پروتکل مونترال روند تخریب لایه ازن را متوقف نخواهد کرد  و لیکن جلوی پیشرفت روند ازن حفره ازنی را خواهد گرفت .

168-Article 2 ,(9)( d)                                                                                                                                                                   

169-Multilateration                                                                                                                                                                    

[3] See, UNEP 0/oZI. Pro. ASMt

[4] See, e,g, thomas caroline, the enviroment in thernational relations  the royal institute international . affairs, 1992, london , 220

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

بررسی سازوکار اجرایی و نظارتی رژیم حقوقی بین المللی حفاظت از لایه ازن