مديريت اقتصادى محيط زيست

امروزه ديدگاه هايى كه با اصل قرار دادن رشد اقتصادي، باور به حداكثر بهره كشي از منابع زيست محيطي دارند و به اقتصاد ضد سبز معروف شده اند، دست كم در مقام نظريه طرفدار ندارد. از طرفي اقتصاد بسيار سبز نيز كه به دنبال حداقل رسانيدن برداشت از منابع است با واقعيت عملي نبودن روبه رو شده است. امروزه اغلب اقتصاددانان به دنبال بهره بردارى مديريت شده از منابع طبيعى هستند، به گونه اى كه ضمن حفظ پايدارى اين منابع و به حداكثر رساندن منافع آن ها، تا جايى كه ممكن است از آلوده سازى محيط نيز احتراز شود. بنابراين، مديريت محيط زيست از دو محور اساسي تشكيل مي شود:

محور نخست، بهره برداري مطلوب و پايدار از منابع پايان پذير و تجديد شونده؛ در اين محور بحث از اين است كه از منابع تجديد شونده به گونه اي استفاده شود كه تبديل به منابع پايان پذير نشوند. يعني به سمت بهره برداري بهينه و كارا از اين منابع حركت كنيم و منابع پايان پذير نيز در حد ضرورت بهره برداري شده و حتي الامكان از منافع آنها در جهت سرمايه گذاري هاي زيربنايي و زيرساختي استفاده شود؛

محور دوم، مديريت آلاينده ها به گونه اي كه خارج از ظرفيت جذب طبيعت نباشد؛ محور اساسي در اين قسمت مديريت رابطه انسان و طبيعت است زيرا بيشترين تخريب و پديد ساختن آلودگي در محيط زيست از ناحيه انسان صورت مي گيرد. ( خدایی،1391،ص 89)

2-1-11-مصرف سبز

مصرف سبز از سوي گروه هاي مختلف با اهداف و نگرش هاي متفاوتی مورد توجه قرار گرفته است. توجه به محیط زیست از سوي سازمان هاي صنعتی و مصرف کنندگان به دلایل مختلفی رخ می دهد. به طور مثال سازمان ها به علت فشار دولت، بهره برداري از فرصت هاي نهفته در بازاریابی سبز، پاسخ گویی به مسؤولیت هاي اجتماعی، تمایل به ارضاي نیازهاي مصرف کنندگان آگاه به مسؤولیت هاي اجتماعی سازمان ها و مقابله با اقدامات سبز رقبا، به بازاریابی سبز روي می آورند. گرچه این موارد دلایل مناسبی براي تغییر رفتار و طراحی استراتژيهاي سبز سازمان به شمار می رود، اما نکته مهم استفاده از  این رویکرد به عنوان ابزار بازاریابی می باشد. (خلیل،1390،ص88)

سازمان ها در پذیرش رویکرد بازاریابی سبز با سه مسأله رو برو هستند: چه منابعی در تولید محصولات مورد استفاده قرار می گیرد، چه محصولاتی تولید می شود، و چه منابعی به هدر می رود. موضوع نوع منابع مورد استفاده، به مواد اولیه و منابع انرژي که از محیط زیست به منظور ادامه فرایند تولید استخراج می شود، اشاره داشته در حالی که در بحث محصولات، به انواع و ویژگی هاي کالاها و خدماتی که سازمان براي رقابت در بازارها برگزیده است و در بحث میزان هدر رفت، به آلودگی ها و آسیب هاي محیطی و همچنین به آثار فرهنگی که در پی دارد، اشاره می شود. مصرف کنندگان نیز در مقابل مسائل زیست محیطی مسئول هستند و با خرید محصولات سبز در این فرایند مشارکت می کنند. اگرچه دلایل مشارکت در فعالیتهاي سبز و نوع تعهد آنان به محیط متفاوت است، اما نقش مصرف کنندگان سبز در نگهداري از محیط زیست بسیار حیاتی است. عموماً این مصرف کنندگان از محصولاتی که ممکن است سلامت خود و دیگران را به خطر اندازد، در طول فرایند تولید آسیب هاي جدي به محیط زیست وارد آورد، انرژي زیادي را مصرف کند، ضایعات فراوانی به همراه داشته باشد، در استخراج مواد اولیه مورد نیاز به گونه هاي گیاهی و حیوانی در حال انقراض و منابع طبیعی محیط زیست آسیب وارد کند، دوري می نمایند.(همان منبع ]

[1] Green Consumers

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

بررسي تأثير آميخته بازاريابي سبز بر تصميم خريد مصرف كنندگان(مطالعه موردي: مصرف كنندگان محصولات لبني شركت پگاه در شهرستان رشت)