سبک های حل تعارض بین فردی

با توجه به شکل 1- رحیم (1983)، سبک های حل تعارض را به پنج سبک تقسیم می کند که نگرانی نسبت به خود و نگرانی نسبت به دیگران در هنگام حل تعارض اساس این تقسیم بندی است و هم تقسیم بندی اساس ساخت پرسشنامه 11-Rocl، قرار گرفت این سبک ها عبارت اند از :

سبک یکپارچگی[1] : مستلزم اهمیت دادن زیاد به نگرانی های خود و نگرانی های دیگران است.

این سبک مستلزم تشریک مساعی بین دو طرف است، مثل گشودگی، مبادله اطلاعات، بررسی تفاوت ها و یافتن راه حل قابل قبول برای هر دو طرف می باشد افراد در استفاده از این سبک هم به مشارکت[2] و هم به ابراز وجود[3] می پردازند بنابراین، تعارض با توجه به تفاوت ها و جستجوی راه حل های جدید به صورت سازنده رفع         می شود. در نهایت یک وضعیت برنده – برنده[4] پیش می آید(گودوین، 2000، به نقل از حقیقی و همکاران، 1390 ). در میان پنج سبک حل تعارض، سبک یکپارچگی از کیفیت بالاتری برخوردار است، تنها سبکی است که در آن منافع هر دو فرد در نظر گرفته می شود و افراد استفاده کننده از این سبک رضایت بیشتری را گزارش می دهند (ون سیک [5]، 1999، گودوین[6]  2003) البته باید توجه داشت که با این که این سبک، یک سبک برتر به حساب می آید اما باید شرایط و موقعیت استفاده از آن پیش بیاید زیرا هر شرایط و موقعیت، سبک حل تعارض خاصی را می پذیرد وانگهی هر دو طرف تعارض باید از این سبک استفاده کنند تا نتیجه مطلوب از آن بدست آید. (رحیم، 1992، به نقل از آنتونیونی[7]، 1998). این سبک با حل مساله مرتبط است (موریتا[8]، 2002 به نقل از حقیقی و همکاران، 1390). باباپور (1385)، در پژوهش خود از این سبک تحت عنوان همراهانه یاد می‌کند. سبک ملزم شده (متعهد شده)[9] : مستلزم اهمیت پایین به نگرانی های خود و اهمیت دادن بالا به نگرانی های دیگران است، تلاش برای کاستن تفاوت و تاکید کردن بر اشتراکات به منظور راضی کردن دیگران، عدم ابراز وجود و مشارکت در حل تعارض از ویژگی های این سبک است. شخص استفاده کننده از این سبک یک فرد کمرو است که با قربانی کردن منافع شخص برای برآورده کردن نیازهای دیگران یک موقعیت تعارض بازنده – برنده را به وجود می آورد (رحیم، 1983، برهنام و همکاران، 2005 به نقل از پولوسکی و کیس و سانتور[10]، 2009) باباپور (1385)، در پژوهش خود از این سبک تحت عنوان سبک مهربانانه یاد می کند.

سبک مسلط [11]: این سبک به وسیله نگرانی بالا برای خود و نگرانی پایین برای دیگران مشخص شده و به عنوان یک سبک رقابتی شناخته می شود سبک رفتار افراد تحمیل کننده است. در این سبک افراد تلاش می کند تا نیازهای خود را برآورده سازد و به اهدافش برسد بدون آن که دیدگاه و منافع دیگران برای او اهمیت داشته باشد افراد استفاده کننده از این سبک قدرت گرا هستند و به وسیله مشارکت پایین و ابراز وجود شناخته می‌شوند در این سبک وضعیت رقابتی به صورت برنده – بازنده است (رحیم، 1983، برهنام و همکاران 2005، به نقل از پولوسکی وکیس و سانتور، 2009).

[1] Integrating style

[2] Cooperative

[3] Assertive

[4] Win- win

[5] Wenslyke

[6] Good win

[7] Antonioni

[8] morita

[9] Obligating style

[10] Sontor

[11] Dominating style

لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

رابطه پنج عامل بزرگ شخصیت با حل تعارض و سازگاری زناشویی